คอลัมน์ "ล้อมโลกด้วยรัก" ตอน 15. แสงไฟ ขอบฟ้า ฝั่งฝัน

[Pagarung]

สวัสดีครับ

เขียนเรื่องเสร็จตอนหนึ่งว่ายากแล้ว... หลายครั้ง ตั้งชือเรื่องยากยิ่งกว่า ชื่อของตอนนี้"แสงไฟ ขอบฟ้า ฝั่งฝัน"ก็เหมือนกัน คิดกลับไปกลับมาหลายรอบ ในที่สุด ก็ลงเอยแบบนี้

อยากได้ชื่อเรื่องแบบ "แผ่นฟ้าหลังพายุ" ซึ่งลงตัวดีมาก และแวบมาพร้อมกับที่เขียนเรื่องเสร็จทันที แต่นาน ๆ ถึงจะได้อย่างนี้สักครั้ง

ถ้าใครได้อ่านคอลัมน์ของผม -  "ล้อมโลกด้วยรัก" ในนิตยสารขวัญเรือน ฉ. 919  ตอน แสงไฟ ขอบฟ้า ฝั่งฝัน

ต้องการร่วมแสดงความคิดเห็น, แบ่งปันประสบการณ์ หรือมีข้อแนะนำประการใด ขอเชิญเขียนได้ที่นี่เลยครับ ยินดีรับฟังครับ

ขอบคุณมากครับ

ป ะ ก า รั ง   

[Pagarung]

ขอยกความคิดเห็นของ น้อง ย. จากบล็อก'ชบาฉาย' มาไว้ที่นี่ครับ (ครั้งนี้ คุณ"หนอนเมืองกรุง"ยังไม่ได้คุยครับ )

********

สวัสดีค่ะ สตีเฟ่น เอ๊ย พี่ Rit

ชอบ "ล้อมโลกด้วยรัก" ฉบับนี้มาก
กลมกล่อม กำลังดี ชอบประภาคารอยู่แล้วด้วยค่ะ
ตอนจบ "อยู่" เลยค่ะ

"หลายครั้งในชีวิต
เราทุกคนอาจเคยเป็นนักเดินเรือที่ยิ่งใหญ่อย่างคาเบรียลโอ
แต่หากคุณฝ่าคลื่นลมพายุ
และรอดพ้นโขดหินมาได้ถึงฝั่งฝัน
อย่าลืมว่า ความสำเร็จนั้น
ส่วนหนึ่งมาจาก
คนจุดไฟเล็กๆในประภาคาร..."

ภาพสวยมาก คุมโทนฟ้า ขาว
ได้บรรยากาศทะเลๆดีจัง

*******

[Pagarung]

ความคิดเห็นจาก ตะเบบูญ่า ยกมาจากบล็อก "ชบาฉาย"ครับ

********

ถึงพี่ปะการังที่เคารพ

หนูอ่านแสงไฟ ขอบฟ้า ฝั่งฝันแล้วค่ะ ประทับใจอย่างมาก
รู้สึกทึ่งที่ผู้เขียนไม่ได้เพียงเล่าประสบการณ์เท่านั้น แต่สามารถคั้นแก่นดีงามของเหตุการณ์และเรื่องเล่าต่างๆ ออกมากระตุ้นสำนึกของผู้อ่านได้อย่างมากมาย
ไม่ใช่เฉพาะเรื่องนี้ ความจริงก็ตั้งแต่ล้อมโลกฯเรื่องแรกมาเลย เป็นแบบนี้ทุกเรื่อง
อ่านแล้วมักจะมีคำพูดในใจตามไปด้วยเสมอว่า จริงสิ..ใช่...บางอย่างก็เราก็นึกไม่ถึง บางอย่างเราก็หลงลืมไป

การอ่านงานเขียนเช่นนี้จึงเป็นการพัฒนาจิตใจของตัวเองไปด้วย เป็นประโยชน์มากค่ะ
(ใครชอบงานแนวนี้ของพี่ปะการัง ขอสนับสนุนให้อ่านงานของพระไพศาล วิสาโลเป็นการต่อยอดทางความคิดโดยเฉพาะเล่ม คำขอที่ยิ่งใหญ่ ค่ะ)
งานเช่นนี้ไม่เพียงต้องมีความเป็นนักเขียนหรือกวีเท่านั้น แต่ต้องมีความเฉียบคมทางปัญญา ความคิดที่ตกผลึกและมีความรักต่อสรรพสิ่งด้วย
ชื่นชมพี่ปะการังเมื่อใดเป็นต้องนึกถึงและขอบคุณพี่โดมด้วยเสมอ

และที่สูงสุดคือ ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงนำพี่ปะการังกลับมาเขียนงานที่มีคุณค่าเช่นนี้
ด้วยความเคารพค่ะ

ตะเบบูญ่า

*******